Początkowo konstrukcję trapezu stanowiły pasy piersiowe, które cały czas udoskonalane, zmieniane i przekształcane osiągnęły obecnie postać anatomicznej uprzęży dostępnej w różnych modelach i rozmiarach. Wykonane są z odpornych na rozciąganie materiałów, są dodatkowo wzmacniane. W niektórych modelach główny pas trapezu częściowo jest wypełniony materiałami zwiększającymi wyporność.

Trapezy różnią się także ze względu na ich przeznaczenie.

- Do szybkiego pływania wykorzystuje się płytkie trapezy siodełkowe (race/slalom), które ułatwiają dociążenie żagla.

- Dla żeglarzy rekreacyjnych najlepsze są trapezy ergo-anatomiczne/freeride, które są głębokie i rozbudowane. Są bardzo wygodne. Idealne także dla początkujących.

- Natomiast trapezy biodrowe (wave/freestyle) umożliwiają bardzo szybkie i łatwe wypinanie się z linek trapezowych, a także dają dużą swobodę ruchu. Idealne do wykonywania skoków i ewolucji.

Poszczególne modele są dostępne także w wersjach dla kobiet i dla dzieci.

Przy zakupie trapezu trzeba go przymierzyć, a najlepiej jeszcze zwiesić się na nim na chwilę. Da to nam możliwość sprawdzenia, czy wybrany przez nas model będzie dla nas wygodny.

Pianki letnie, które wykorzystuje się w sezonie letnim, wykonane są z nieco cieńszego neoprenu- 2-3 milimetrowego. Mają krótkie lub długie rękawy i nogawki, są modele z dopinanymi rękawami. Tego typu pianki dają ochronę przed wiatrem, wodą, a także słońcem. Większość z nich powleczona jest stretchem. W niektórych modelach zastosowano gumową powłokę na klatce piersiowej. Warto latem pływać w takiej piance, gdyż chroni ona przed szokiem termicznym i zbytnim opaleniem.

Pianki ciepłe wykonane są z neoprenu o grubości około 5mm- najgrubsze są elementy chroniące klatkę piersiową, najcieńsze tam, gdzie zbyt gruby materiał mógłby ograniczać ruchy. Część pianek powlekana jest stretchem, część warstwą delikatnej gumy. Przy czym te pierwsze są zdecydowanie lżejsze, dzięki czemu nasze ruchy są swobodniejsze, te drugie są o wiele cieplejsze. Ważnym elementem są także wykończenia zamków, które powinny chronić przed dostawaniem się zimnej wody pod piankę. Najlepsze ciepłe pianki mają dodatkowe ochraniacze uszczelniające na szyję, wykończenia nogawek i rękawów chroniące przed wodą.

Są również pianki grubsze niż 5mm, ale są to już typowo nurkowe, których nie powinno używać się do pływania na desce.

Aby pianka nam jak najdłużej posłużyła, trzeba o nią odpowiednio zadbać. Po pierwsze: po pływaniu należy piankę dokładnie wypłukać i wysuszyć. Pianki suszy się odwrócone na lewą stroną i nie w pełnym słońcu. Po drugie: przed zimą trzeba ją porządnie wyczyścić i wysuszyć, a przechowywać w szafie, a nie w piwnicy czy garażu.

W przypadku windsurfingu typu wave istotna jest częstotliwość i wysokość występujących u wybrzeża fal.

W najlepszych windsurfingowych miejscach często położone są szkółki, organizowane są campingi i wyjazdy grupowe. Część z nich to już miejsca „kultowe” dla windsurferów.

Jednakże aby bezpiecznie uprawiać ten sport początki wymagają odrobiny wiedzy o sprzęcie i technice, a w tym najlepiej pomogą szkoły windsurfingowe. Jest to oczywiście droższy sposób na naukę, ale w rezultacie skuteczniejszy i zdecydowanie bezpieczniejszy.

Przy wyborze szkoły windsurfingowej należy zwrócić na kilka istotnych cech danego ośrodka. Nie sugerować się tylko i wyłącznie ceną, która może po prostu wynikać z gorszej jakości szkolenia. Już pierwsza godzina szkolenia zweryfikuje jakość usług, za które płacimy- czy przydzielono nas do odpowiedniej grupy biorąc pod uwagę nasze umiejętności, czy instruktor poświęca swój czas kursantom, czy ktoś czuwa nad naszym bezpieczeństwem, i co najważniejsze- czy jesteśmy zadowoleni.

Przed podjęciem decyzji, co do szkoły, zwróćmy uwagę na:

–                    Wiarygodność i bezpieczeństwo

–                    Położenie i zaplecze

–                    Wyposażenie.

Deski szkoleniowe powinny być szerokokadłubowe, zaopatrzone w miecz oraz pokryte pianką zabezpieczającą. Podczas nabierania umiejętności windsurfingowych ważny jest także lekki, szkoleniowy pędniki odpowiedni do naszej siły fizycznej. I do obowiązkowe sprzętu należy kamizelka asekuracyjne, którą zapewnia także szkoła. Dużym atutem szkoły jest wypożyczalnia pianek oraz butów piankowych, a także desek i żagli. Kursanci powinni mieć także możliwość pozostawienia sprzętu w przechowalni.

Każda szkoła powinna posiadać pozwolenie na działalność gospodarczą, licencje szkoły windsurfingowej, a instruktorzy powinni posiadać uprawnienia instruktorskie. W przypadku zajęć przeprowadzanych na zatoce i wodach morskich potrzebne jest zezwolenie z Kapitanatu odpowiedniego portu. Każdy ośrodek szkoleniowy powinien także mieć aktualne ubezpieczenie OC.
Upewnijmy się również w jakim stanie jest sprzęt, warunki akwenu szkoleniowego i czy na wyposażeniu szkoły jest sprzęt asekuracyjno- ratowniczy.

Idealny akwen nie powinien posiadać przeszkód na wodzie i najlepiej jeżeli występuje przewaga wiatrów odpychających.

Freestyle, inaczej “wariacje” na desce. Jest bardzo starą dyscypliną, która intensywnie się rozwija. Jest to efekt pojawiania się coraz lepszego i nowocześniejszego sprzętu. Ta odmiana windsurfingu to przede wszystkim dobra zabawa i ciągła nauka, ponieważ freestyle stale się rozwija.

Formuła to regaty wyścigowe. Jest to najbardziej prestiżowa dyscyplina windsurfingowa. Rozgrywana jest przy wiatrach słabych i średniej mocy. Zawodnicy mają możliwość dowolnie dobierać sprzęt, jeśli tylko spełnia wymogi Formula i ISAF. Także rozmiar żagla, jak i długości statecznika pozostawiony jest do decyzji windsurferów. Sprawia to, że Formułę Windsurfing uważa się za najszybszą (nie licząc Speed) dyscyplinę żeglarską.

Speed to jedna z najbardziej ekscytujących form uprawiania windsurfingu, ale także najniebezpieczniejsza. Na płaskiej wodzie przy wietrze 7 w skali Beauforta osiąga się wielkie prędkości (ponad 60km/h).

Slalom, który stracił na popularności z momentem pojawienia się Formuły Windsurfing. Konkurencja polega na ściganiu się na trasie wyznaczonej według symbolu “8″ lub slalomu między bojami na kursie z wiatrem.

Wave polega na ujeżdżaniu fal wykorzystując w ten sposób siłę nośną fali. Pływanie na falach jest z reguły niebezpieczne, gdyż tam gdzie występują najlepsze fale, często są i rafy koralowe. Zderzenie z rafą może skończyć się nawet śmiercią.

Super X to dyscyplina młoda, ale już nie rozwija się. Było to, w wielkim skrócie, połączenie regat slalomowych z zawodami freestyle. Dyscyplina była bardzo widowiskowa i wyjątkowo niebezpieczna, grożąca w niektórych momentach staranowaniem się zawodników nawzajem. Była to jedyna dyscyplina windsurfingu, w której obowiązywał kask.

Istnieją również gatunki będące syntezą różnych odmian.

Współczesne żagle windsurfingowe zbudowane są z dwuwarstwowej folii poliestrowej, która jest zbrojona siatką z wysoko wytrzymałych włókien. Najczęściej jest to monofilm oraz różne hybrydy polimerów powstających na bazie poliestru. W nowoczesnych konstrukcjach jedynie tak zwane okno żagla wykonuje się z folii PVC.

Rodzaje i nazwy żagli są ściśle związane ze stylem uprawianej dyscypliny windsurfingu. Główne modele to:

• Freeride – Żagle tego typu są bardzo lekkie i uniwersalne. Skierowane głównie dla amatorów. Powierzchnia żagla wynosi od 4,0 do 9,0 m2 i najczęściej są bezcambrowe.
• Wave – Jest to żagiel, który składa się z 4-5 listew idealnie komponujących się z deskami o długości mniejszej niż 3 metry. Budowane są bardzo lekko. Ich wymiary mają od 2,5 do 6,0 m2. Są wyposażone w udogodnienia, które pomagają wykonywać skoki.
• Freestyle – Żagiel tego rodzaju mają większą wyporność, rozmiar od 4,0 do 7,0 m2 i jest zbliżony w budowie do modeli wave. Różnią się tym, że są bardziej rozbudowane w dolnym liku i mają większą liczbę listew od 5 do 6. Również nieco inny mają maszt.
• Race – Żagle tego typu to już sprzęt wyścigowy, skonstruowany z myślą o konkurencjach sportowych. Największe z nich używane w klasie Formula Windsurfing sięgają nawet 12,5 m2. Posiadają one stały, głęboki profil, który uzyskano dzięki zastosowaniu dużej ilości camberów oraz użyciu poszerzonej kieszeni masztowej. Na żaglach race można osiągać dużą prędkość w bardzo krótkim czasie przy stabilnym ciągu.

Nowy sprzęt do windsurfingu to dosyć spory wydatek. Koszt samej deski i to tej najprostszej to ok. 2 tysięcy złotych, ale te lepsze kosztują już dwa razy więcej. Kolejne 2 tysiące to zakup żagla, do tego trzeba doliczyć ok. 1,5 tysiąca zł za maszt. Nie mówiąc o całym osprzęcie, piance i butach. Dla tego, najrozsądniejszym rozwiązaniem, zwłaszcza na początek, wydaje się zakup sprzętu używanego. Ceny takiego sprzętu są nawet o połowę niższe, a zdarza się, że deski czy żagle sprzedawane są przez osoby, które zakupiły nowy, drogi sprzęt, a okazało się, że windsurfing nie jest sportem, który je do siebie przekonał.

Sprzęt używany, niezależnie gdzie i od kogo kupiony, powinien przed użyciem być sprawdzony w serwisie.

Używany sprzęt można zarówno kupić na aukcjach internetowych, jak i w specjalistycznych sklepach czy też sklepach internetowych ze sprzętem sportowym.

Jednakże windsurfing to nie tylko deska i żagiel. Kompletny srzęt składa się z wielu elementów. Podstawowym elementem jest statecznik-fin mocowany na spodzie deski, który pozwala utrzymać kierunek. Do żagla potrzebujemy maszt oraz bom okalający żagiel jak poręcz, za pomocą której sterujemy żagiel rękoma. Są to tylko podstawowe elementy budowy sprzętu. Przed zakupem powinniśmy poradzić się doświadczonej osoby, która pomoże nam dobrać sprzęt.